تا این منظور کاملاً درک نشود٬ امکان فهم طرز تفکر علمای یهود و یوه فعالیتهای ایشان٬ و روش آنها در تفسیر کتاب مقدس٬ مقدور نخواهد بود. این بذری بود که (( تلمود )) از آن رشد کرد. این نکته به نحوی بسیار روشن در توصیف عمل (( عزرا )) شرح داده شده است: (( زیرا عزرا قلب خود را برای طلب نمودن تورات خداوند و برای انجام دادن فرامین آن٬ و برای آموختن قوانین و احکام دینی به اسرائیل آماده ساخت. )) ( عزرا ۷: ۱۰ ). کلمه عبری (( طلب نمودن )) در این جمله (( دارش )) است٬ که برای آنکه مقصود ما به خوبی درک شود٬ اهمیت بسیار دارد. معنی واقعی آن٬ تفسیر کردن مطالب و استنتاج نکاتی است که مطالعه عمیق کتاب مقدس میتواند آن را روشن سازد. این نحوه استنتاج و تفسیر را (( میدراش )) می نامند٬ و ان عبارت از روش تفسیری است که در سراسر ادبیات دانشمندان یهود بکار رفته است. به وسیله (( میدراش ))٬ از یک جمله کتاب مقدس٬ بسیار بیش از آنچه که بطور سطحی از آن استنباط می شود معنی به دست می آید٬ و کلمات مقدس آن بصورت کانی تمام ناشدنی در می آید٬ که هر چه بیشتر در آن کاوش شود٬ گنجینه های غنی تری از تعالیم دینی و اخلاقی نصیب انسان میکند.

با علم به این حقیقت بدیهی که اراده الهی در تورات آشکار شده است٬ (( عزرا )) به افراد ملت خود تعلیم می داد٬ (( که زندگی روزانه یک نفر یهودی باید در هر مرحله طبق دستورهای تورات تنظیم گردد و چون تورات باید راهنمای کامل زندگانی ناخته شود٬ پس باید بتواند در کلیه مراحل زندگی انسان٬ به وی یاری و مددکاری کند. )) شرط اول توفیق در این مقصود٬ دانستن تورات است. پیش از آنکه از مردم انتظار رود که بتوانند دستورهای دینی را به کار بندند٬ واجب است که آن دستورها را عمیقاً بدیشان بیاموزند. (( عزرا )) سپس قرائت اسفار پنجگانه تورات را در اجتماعات مرسوم کرد٬ تا توده مردم با مطالب ان آشنا شوند. (( ایشان تورات خداوند را با تفسیرش خواندند٬ و آن را با عقل و بصیرت معنی کردند٬ و بدین گونه ایشان خوانده ها را فهمیدند )) ( نحمیا ۸: ۸ ).