تیتوس معبد بیت المقدس را ویران ساخت، بزرگترین مرجع دینی بود. وی چون شکست یهودیان را در پیکاری که با رومیان داشتند پیش بینی می کرد، لزوم صلح را تاکید می نمود، زیرا برای او حفظ دین یهود بیش از استقلال ملی ارزش داشت. و چون یهودیان اندرز او را نپذیرفتند وی طرحی ریخت تا در زمانی که معبد بیت المقدس و دولت یهود وجود نداشته باشد، قوم یهود به وسیله آن طرح از انقراض محفوظ بماند، روایتی چنین نقل می کند:

(( ربان یوحانان ))، برای آنکه از شهر اورشلیم که بوسیله سپاهیان رومی در محاصره قرار گرفته و دروازه های آن بسته بود و سلحشوران یهود از آن یه سختی دفاع می کردند خارج شود، نقشه ای کشید و خبر بیماری و بعداً خبر مرگ خود را در شهر شایع کرد. سپس عده ای از مریدان قابل اعتماد او وی را در تابوتی گذاشتند و برای تدفین به بیرون شهر بردند. فقط احترامی که مردم برای ربان یوحانان قائل بودند سبب گردید که وی خود را از آسیب نیزه نگهبانان دروازه که با فرو کردن نیزه در بدن مرده ها اطمینان حاصل می کردند کسی زنده از دروازه های اورشلیم نمی گذرد،رهایی دهد. ربان یوناحانخود را به اردوی رومیان رسانید، و توانست به حضور وسپاسیان فرمانده کل سپاه روم برسد و از او درخواست کند که: شهر یونه و دانشمندانش را در اختیار او بگذارد ( گیطین، ۵۶ ب ). وسپاسیان که در همان جلسه به او خبر رسید که به امپراطوری روم برگزیده شده است، درخواست وی را قبول کرد، و شهر یونه در امان ماند. در پایان جنگ ربان یوحانان بدانجا رفت، و در نتیجه دانشگاه دینی آن شهر که پیش از آن کوچک و کم اهمیت بود، مرکز حیات دانش و اندیشه یهود گردید. یونه به جای شهر مقدس اورشلیم مقر سنهدرین شد، و در واقع پایتخت تازه یهودیان فلسطین گردید. ربان یوحانان با روشن بینی خود تورات و دین یهود را از انهدام احتمالی در هنگام وقوع مصیبت حفظ کرد، و از این راه، ادامه بقای ملت شکست خورده خود را تامین نمود.