ربی یهودا هناسی فرزند دانشمندی معروف به نام ربان شیمعون بن گملئیل دوم بود٬ و ظاهرا به یک خاندان ثروتمند و متنفذ بستگی داشت. تحصیلات او روشنفکرانه و خالی از تعصب انجام گرفته بود و زبان یونانی را نیک می دانست. و از دوستی با اشراف روم نیز برخوردار بود. دانش و شخصیت والای اجتماعی او دست به هم داده و مقام و نفوذ غیرقابل انکاری در میان یهودیان فلسطین بدست آورده بود و تا زمان مرگش که در سال ۲۱۹یا ۲۲۰ میلادی اتفاق افتاد٬ یعنی بیش از ۵۰ سال منصب ناسی . به معنی رئیس و سرور را در اختیار داشت و مردم او را رسما رهبر جامعه می شناختند.

توفیق عظیم زندگانی ربی یهودا هناسی تکمیل مجموعه احکام دینی یهود است٬ که به نام میشنا خوانده شده است. این نام ریشه ای از کلمه شانو به معنی تکرارکردن است٬ و به تعلیمات شفاهی یعنی آنچه که بوسیله تکراری کردن می توان فراگرفت اشاره می کند. این اسم در مقابل کلمه میقرا٬ یعنی قرائت متن کتاب مقدس آورده می شود و از این رو کلمه میشنا بر مجموعه احکام شرعی تورات منقول مستخرج از اسفار پنجگانه تورات مکتوب دلالت می کند. ربی یهودا هناسی موفق شد مجموعه ای از احکام دینی تالیف کند که در سراسر مدارس فلسطین و بابل پذیرفته شود و در نتیجه٬ مجموعه های دیگری که دانشمندان دوره های قبل برای آموزشگاه های خود تدوین کرده بودند٬ از رواج افتاد.

زبانی که کتاب میشنا به آن نوشته شده است٬ شکلی از زبان عبری بومی است٬ با زبان عبری کتاب مقدس فرق دارد. و صفت مشخص آن موجز بودن جملات٬ و فقدان پیرایه های ادبی در آن است. این زبان به نحوی قابل ستایش برای تفهیم مطالب کتاب میشنا مناسب است.

از قرون وسطی تا به امروز٬ این موضوع مورد بحث قرار گرفته است که آیا ربی یهودا هناسی کتاب میشنا را خود به رشته تحریر درآورده و یا اینکه مندرجات این کتاب تا مدت زمانی سینه به سینه به طور شفاهی نقل شده است. محققان هنوز در این باره توافق کامل ندارند. ولی اکثر دانشمندان با این نظر که میشنا از همان هنگام تدوین در کتابی نوشته شده است موافقند.

میشنا در شش قسمت تنظیم شده است که آنها را سداریم جمع سدر یا بخشها می خوانند. هر سدر شامل تعدادی مسخت یا رساله است که جمع کل آنها ۶۳ رساله می شود و هر یک از آنها به فصلها و بندها تقسیم می گردد و جمع کل فصلها به ۵۲۳ می رسد.

هر دو کتاب سفیره و سفیرا اثری از نفوذ یک استاد بزرگ دیگر٬ یعنی ربی عقیوا ابن یوسف که در سال ۱۳۲ میلادی به دست رومی ها شهید شد٬ دربر دارد. ربی عقیوا علم میدراش را به حد اعلی توسعه داد. وی معتقد بود که حتی یک حرف از کتاب مقدس زائد نیست٬ و نشانه هایی از تیز هوشی و فراست خارق العاده او در تفسیرهائی که نوشته آشکارا دیده می شود. با استفاده از شیوه استنتاج و تفسیر ربی عقیوا هیچ عمل سنتی از شریعت مکتوب در توارت جدا نمی ماند٬ و برای هر سنت می توان به نحوی پایه و اساسی متین و معتبر در آیات کتاب مقدس یافت.

ربی عقیوا علاوه بر کار خود به عنوان یک مفسر و یک معلم در ترتیب و تنظیم احکام تورات نیز بسیار کوشید. گفته اند که وی تورات را به صورت حلقه های به هم پیوسته یک زنجیر در آورد. ( آووت ربی ناتان٬ ۱۸ ). از این گفته باید چنین استنباط شود که ربی عقیوا نکات شرعی بسیار زیادی را که تا زمان وی گرد آمده بود مقابله و تطبیق و مرتب کرد٬ و به حق می توان وی را معمار طرح میشنا که یک قرن بعد از او به وجود آمد دانست. بدون پیشگامی و زحمات وی٬ شاید هرگز تلمود تدوین نمی شد و شاگردان او در همان راهی که وی نشان داده بود پیش رفتند٬ و نفوذ موثری در علم تحصیل تورات برای نسلهای بعدی به جای گذاشتند. مهمترین این شاگردان ربی مئیر است. ولی مولف یک میشنا بود که ربی یهودا هناسی از آن میشنا به عنوان زمینه کار خود در تدوین میشنای فعلی که اکون در دست ما است استفاده کرد.